ಒಂದು ವಾರ ಮೊದಲು ವಯಕ್ತಿಕ ಕೈ-ಯಂತ್ರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಾಗ, ರಾಘವೇಂದ್ರನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಜಗತ್ತು ಹಾಗು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹೋಯಿತು.
“In 2009 and 2010, all the two-newspaper markets will become one-newspaper markets, and you will start to see one-newspaper markets become no-newspaper markets,” said Mike Simonton, a senior director at Fitch Ratings, who analyzes the industry. ಮುಂದೆ ಓದಿ.
೨೦೧೦ ರೊಳಗೆ, ಎರಡು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿರುವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ, ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಿರುವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಪರಿಸ್ತಿಥಿ ಬರುವುದೆಂದು ಮೈಕ್ ಸೈಮನ್ಟನ್, ಫಿಚ್ ರೇಟಿಂಗ್ ನ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾನು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಈ ಎರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇದೇನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯಂತೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಇಂಟರ್-ನೆಟ್ ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ದುಡ್ಡು ಕೊಡದೆ ಸುದ್ದಿ ಹಾಗು ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಳೆ ಕಾಲದಿಂದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಬಂದವರುದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆಂದು ತೋಚದೆ ಪರದಾಡುವ ಪರಿಸ್ತಿಥಿ. ಆದರೆ ಇಂಟರ್-ನೆಟ್ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಜಾಹೀರಾತು ಆಧರಿತ ಸುಧಿ ಅಥವ ಮಾಹಿತಿ ವಿತರಣೆ ಮಾಡಲು ತಿಳಿದವರು ಈ ಸಾಪ್ರದಾಯಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಪೈಪೋಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಬ್ಲಾಗ್ ನಂತಃ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಪ್ರದಾಯಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಹೀರಾತು ಖರೀಧಿ ಕಮ್ಮಿ.
ಭಾರತದ ಪರಿಸ್ತಿಥಿ ಹೀಗಿಲ್ಲ.
“I do not see ads generating revenues enough to substantiate a firm. Internet penetration is low in India. Also, more brands need to take up this mode of advertising,” said Rajesh Srivathsa. ಮುಂದೆ ಓದಿ.
ರಾಜೇಶ್ ಶ್ರೀವಥ್ಸ ಹೇಳುವಂತೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್-ನೆಟ್ ನ ಪ್ರಭಾವ ಬಹಳ ಕಮ್ಮಿ ಇರುವ ಕಾರಣ, ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ನಡೆಸುವಷ್ಟು ಹಣ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಜಾಹೀರಾತು ಖ್ರರೀಧಿಸುವವರು ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಇನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.
ಹೀಗಿರುವಾಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವರ್ಷ ಜೀವಿತವಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
